فهرست

انواع گوش کردن

(2آمادگی ذهنی برای گوش کردن

(1گوش کردن را فرايندی فعال و جدی بدانيد

قسمت های خارجی گوش

قسمت های داخلی گوش

به مغز خود فشار نياوريد، هر دو کار ممکن است و مولوی چند قرن قبل، واقع ساخته:

گوشِ خر بفروش و ديگر گوشْ خر

اين معانی را نيابد گوشِ خر

lجهت بيرون آمدن از عالم هپروت، توصيه های ما را بشنويد.

(ببخشيد! گوش کنيد.)

üشنيدن، يک فرايند است: ارتعاش امواج صدا در گوش ميانی و فرستاده شدن محرّک های الکتروشيميايی از گوش ميانی به سيستم مرکزی شنوايی در مغز.

à پس گوش صداها را مي گيرد، اما برای آن تره هم خُرد نمي کند.

معمولاً زماني که گمان می کنيم به دقت گوش فرا می دهيم، تنها %50 از آنچه را که می شنويم، درک مي کنيم.

.1عدم تمرکز

.2وسواس در گوش کردن

اگر به هر يک از کلمات گوينده چنان توجه کنيم که گويی همگی به يکسان مهم هستند، نکتة اصلی گوينده گم شده و درک آن نا ممکن مي شود. لذاست که گفته می شود: « عليکم بالمتون لا بالحواشی »

نکته 2: به حافظه سپردن تمام آنچه سخنران می گويد، امکان پذير نيست. شنوندة ماهر، بيشتر روی ورود و خروج بحث، روش ارائه، ادله و شواهد تمرکز می کند.